Alphabétiquement     [«   »]
ξύλον 2
ξύλων 2
10
ὁ 146
1
3
15
Fréquences     [«    »]
131 ἐν
112 θεοῦ
110 μὲν
146 ὁ
152 τὰ
168 τε
176 τὸ
HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

eusebe_praep_euang_07


Livre, Chap.
[7, 13]   κόσμον ἀχθοφορεῖν ἰσχῦσαι. Λόγος δ'     ἀΐδιος θεοῦ τοῦ αἰωνίου τὸ
[7, 18]   θεοῦ, ἧς χαρακτήρ ἐστιν     ἀΐδιος λόγος. Ἐνέπνευσε γάρ φησιν,
[7, 17]   αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο     ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν. Καὶ
[7, 18]   αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο     ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν» ὥστε
[7, 16]   ἀνατέλλων; συνετρίβη ἐπὶ τὴν γῆν     ἀποστέλλων πρὸς πάντα τὰ ἔθνη.
[7, 13]   ἐν τῷ δευτέρῳ δὲ πάλιν     αὐτὸς τάδε γράφει πρὸς λέξιν·
[7, 8]   δὴ τούτοις ἡμῖν ἅπασι καὶ     βοώμενος τοῦ παντὸς ἔθνους γενάρχης
[7, 13]   γὰρ αὐτὸν ἄρρηκτον τοῦ παντὸς     γεννήσας ἐποίει πατήρ. Εἰκότως οὖν
[7, 8]   πρῶτος καὶ ἀληθὴς ἄνθρωπος, οὐχ     γηγενὴς ἐπίκλην Ἀδὰμ δι' ἐντολῆς
[7, 22]   ἀλλ' ὥσπερ ἀπὸ τῆς γραμματικῆς     γραμματικὸς λέγεται καὶ ἀπὸ τῆς
[7, 8]   ἐν αὐτῷ κακίας βυθῷ καταπίνεται·     δ' ὑπὸ θεοῦ ληφθεὶς καὶ
[7, 12]   οἶδε τὸν τόπον αὐτῆς. Καὶ     Δαβὶδ δέ που ἐν ψαλμῳδίαις,
[7, 12]   καὶ πῦρ. Οἷς συμφώνως καὶ     Δαβὶδ ψάλλων ἔφησεν· Εἶπεν
[7, 21]   τοτὲ δὲ ὡς περιττῆς ἀφαιρεῖν·     δὲ πηγή τις ὢν ἐπιστημῶν
[7, 22]   λόγον ἄνθρωπός ἐστιν, ὑπάρχει οὐσία·     δὲ φόνος ὃν ποιεῖ οὐκ
[7, 8]   ἔννοιάν τε καὶ προσηγορίαν πρῶτος     δηλούμενος θεοφιλὴς ἐν νῷ βαλόμενος,
[7, 20]   φύσιν. Τοσαῦτα καὶ οὗτος. Καὶ     Ἑβραῖος δὲ Φίλων ἐν τῷ
[7, 17]   ζῶσαν. Καὶ ταῦτα δὲ πάλιν     Ἑβραῖος ἑρμηνεύει Φίλων, ταῖς ἐκτεθείσαις
[7, 8]   ἀληθῶς. Οὗτος δ' ἂν εἴη     ἐν θεῷ τέλειος, τῆς
[7, 22]   τότε τὸ εἶναι λαμβάνουσιν, ὁπόταν     ἐνεργῶν παρῇ; Οὕτως ἔχει. Οὐκ
[7, 12]   λέγων τι ἑτέρῳ λέγει καὶ     ἐντελλόμενος ἑτέρῳ παρ' ἑαυτὸν ἐντέλλεται.
[7, 16]   Πῶς ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ     ἑωσφόρος, πρωῒ ἀνατέλλων; συνετρίβη
[7, 8]   τῆς τῶν πατέρων εὐσεβοῦς διδασκαλίας     ἥρως τὴν μνήμην ἀναπεμπασάμενος καὶ
[7, 10]   θείων κατολιγωροῦντι νόμων; Ταῦτα προπαιδεύσας     θαυμάσιος ἡμᾶς τε εἷλε καὶ
[7, 9]   δ' οὖν ἁπάντων αὐτὸς ἐκεῖνος     θαυμάσιος θεολόγος τε καὶ νομοθέτης
[7, 15]   καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων» φησὶν     θεῖος ἀπόστολος· ἀστέρα γὰρ ἀστέρος
[7, 8]   δικαιοσύνην. Πατέρα» δὴ πολλῶν ἐθνῶν»     θεῖος χρησμὸς τοῦτον ἔσεσθαι προαγορεύει
[7, 14]   οὐχ οὗτος λόγων εἴη ἂν     θεοπρεπέστατος, δυνάμει θεοῦ λογικῇ καὶ
[7, 19]   φύσιν ἐξοικειώσας ἑαυτὸν ἐτεχνίτευσεν αὐτὴν     θεός; ἀλλὰ τοῦτό γε ἄτοπον
[7, 21]   πρὸς τὴν τοῦ κόσμου γένεσιν     θεὸς αὐταρκεστάτης ὕλης, ὡς μήτ'
[7, 11]   καὶ ἐγένετο. Καὶ πάλιν· Εἶπεν     θεός· βλαστησάτω γῆ βοτάνην
[7, 11]   ἐγένετο φῶς. Καὶ πάλιν· Εἶπεν     θεός· γενηθήτω στερέωμα, καὶ ἐγένετο.
[7, 11]   τὴν γῆν. Εἶτά φησιν· Εἶπεν     θεός· γενηθήτω φῶς, καὶ ἐγένετο
[7, 11]   καὶ ἐγένετο. Καὶ αὖθις· Εἶπεν     θεός· γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ
[7, 8]   φησι Μωσῆς, διότι μετέθηκεν αὐτὸν     θεὸς» δι' ἄκραν ἀρετῆς τελείωσιν.
[7, 22]   ποτε ὅτε ἐν ἀκοσμήτοις ἦν     θεός. Δικαίως δ' ἂν καὶ
[7, 18]   ἀΐδιος λόγος. Ἐνέπνευσε γάρ φησιν,     θεὸς εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ
[7, 22]   οὕτως ἔχει, τίνος ἔσται ποιητὴς     θεός; εἴτε γὰρ οὐσίας ἐροῦμεν,
[7, 22]   εἰ μὴ κεχώρισται τῆς ὕλης     θεός, ἓν τὸ ἀγένητον εἶναι
[7, 11]   καὶ ἐγένετο. Καὶ πάλιν· Εἶπεν     θεός· Ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ
[7, 22]   ὅτι κεχώρισται τῆς ὕλης     θεὸς αὖ πάλιν ὅτι
[7, 22]   λόγον, πότερον ἐπλήρου τὴν ὕλην     θεὸς ἐν μέρει τινὶ
[7, 11]   τοῖς πατοῦσιν αὐτήν, ἐγὼ κύριος     θεός καὶ ἑξῆς· Ἐξέτεινα τὸν
[7, 19]   ὕλη οὐ γὰρ ταὐτόν ἐστιν     θεὸς καὶ ὕλη· εἰ
[7, 11]   ἐστερέωσα τὴν γῆν· ἐγὼ κύριος     θεὸς καὶ οὐκ ἔστι πλὴν
[7, 19]   εἰ μὲν γὰρ αὐτοαγένητόν ἐστιν     θεὸς καὶ οὐσία ἐστὶν αὐτοῦ,
[7, 22]   ἀγένητα. Εἰ γὰρ ἦν ἀγένητος     θεὸς καὶ τὰ ἁπλᾶ ἐξ
[7, 15]   οὗ δὴ καὶ αὐτὸς ἐπιχορηγούμενος     θεὸς λόγος καὶ ὥσπερ ἐξ
[7, 22]   ὑποκειμένων ποιοτήτων τὰς ποιότητας ἐδημιούργησεν     θεὸς μήτε ἐκ τῶν οὐσιῶν,
[7, 15]   τῶν ἁπάντων θεολογεῖ, φάσκων· Κύριε     θεός μου, ὡς ἐμεγαλύνθης σφόδρα,
[7, 11]   ταῦτα πάντα καὶ ἑξῆς· Κύριος     θεὸς ποιήσας τὸν οὐρανὸν
[7, 11]   σου ὑποχειρίους σοι· καὶ εὐλογητὸς     θεός, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν
[7, 22]   ἔσται καὶ τῶν κακῶν δημιουργὸς     θεός. Ὅτε τοίνυν οὐδ' οὕτως
[7, 22]   κακά, τῶν κακῶν ἔσται ποιητὴς     θεός. Οὗτος μὲν οὖν
[7, 22]   ποιότητες, τῶν ποιοτήτων ποιητὴς γέγονεν     θεός. Οὕτως ἔχει. Ἐπεὶ δέ
[7, 22]   αὐτῆς εἰς τὸ κρεῖττον ἔτρεψεν     θεός, πόθεν τὰ κακὰ ζητεῖν
[7, 12]   ἐν οἷς γράφει· Καὶ εἶπεν     θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα
[7, 17]   τὰ Ἑβραίων λόγια· Καὶ εἶπεν     θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα
[7, 22]   τῶν δὲ ποιοτήτων δημιουργὸς ὑπάρχει     θεός, ποιότητες δὲ τὰ κακά,
[7, 20]   δεκτικὴ γεγένηται πάσης ἧς βούλεται     θεὸς ποιότητος, μὴ αὐτοῦ τοῦ
[7, 19]   ὅπερ ἐστίν, ὕλη καὶ     θεός, πρόσεστι δὲ ἀμφοτέροις τὸ
[7, 11]   θεὸς τοῦ οὐρανοῦ, καὶ     θεὸς τῆς γῆς, ὃς ἔλαβέ
[7, 20]   θελήσας ὑποστῆσαι τι βούλεται     θεός, τῆς θελήσεως αὐτοῦ οὐκ
[7, 11]   τούτοις φάσκουσα γραφὴ εἶπεν     θεός τὸ θεῖον νεῦμα καὶ
[7, 17]   καὶ καθ' ὁμοίωσιν· καὶ ἐποίησεν     θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ' εἰκόνα
[7, 11]   τῆς θεολογίας· Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν     θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν
[7, 11]   καὶ γῆς, ἡμέρᾳ ἐποίησεν     θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν
[7, 11]   τῆς γῆς. Καὶ ἐπιλέγει· Κύριος     θεὸς τοῦ οὐρανοῦ, καὶ
[7, 22]   φῄς, αἴτιος ἔσται τῶν κακῶν     θεός, τρέψας τὰς οὐκ οὔσας
[7, 17]   αὐτόν. Καὶ πάλιν· Καὶ ἔλαβεν     θεὸς χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς
[7, 8]   πλημμύρᾳ τῶν προτέρων κακῶν ἀποκαθαιρομένης     θεοφιλὴς σὺν παισὶν ἅμα καὶ
[7, 8]   τῶν κρειττόνων ἀποπεσὼν λήξεως, ἀλλ'     θεοφιλῶν πρώτιστος, ὃς ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι
[7, 22]   οὐσία, ὡς ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς     ἰατρός. Εἰ δὲ ἐξ ὧν
[7, 22]   ῥήτωρ καὶ ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς     ἰατρός, τῆς οὐσίας οὔτ' ἰατρικῆς
[7, 10]   καταφρονήσας ἐντολῆς, ἀποπέπτωκεν. Ἐπὶ τούτοις     ἱεροφάντης προστίθησιν ἄλλο συνεκτικώτατον δόγμα,
[7, 6]   καὶ τοῦτο διαρθρῶσαι καλόν, ὡς     Ἰουδαϊσμὸς οὐκ ἦν πω τότε,
[7, 8]   λέγεται. Ἐνταῦθά σοι καὶ Ἰακώβ,     καὶ Ἰσραήλ, εἰσήχθω, διώνυμός τις
[7, 11]   τε καὶ δημιουργικῆς δυνάμεως ἀρχόμενος     κατ' αὐτοὺς λόγος παρίστησιν, οὐ
[7, 22]   ὕλη καὶ μονοειδής, σύνθετος δὲ     κόσμος καὶ ἐκ διαφόρων οὐσιῶν
[7, 8]   τοιάδε ἐπιλογίζεται καί φησιν· Εἰ     κύριός μου δι' ἐμὲ οὐδὲν
[7, 12]   Δαβὶδ ψάλλων ἔφησεν· Εἶπεν     κύριος τῷ κυρίῳ μου· κάθου
[7, 12]   γὰρ δήπουθεν δῆλον, ὡς πᾶς     λέγων τι ἑτέρῳ λέγει καὶ
[7, 19]   μὲν οὖν καὶ πρὸς τούτους     λόγος, ἀλλ' οὐ νῦν ἡμῖν
[7, 22]   πολλὰ γενητά, ἀλλ' ὡς     λόγος ἀπαιτεῖ, ἕν τι γενητὸν
[7, 18]   Ἑβραίοις οὐκ ἀπέσχοντο, ὡς προϊὼν     λόγος αὐτίκα μάλα ἐπιδείξει. Ἀλλ'
[7, 12]   ἄλλοτέ φησιν· Ἕως τάχους δραμεῖται     λόγος αὐτοῦ. Ἔνθεν καὶ
[7, 12]   ἀρχῇ ἦν λόγος, καὶ     λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν,
[7, 12]   τὴν θεολογίαν· Ἐν ἀρχῇ ἦν     λόγος, καὶ λόγος ἦν
[7, 19]   καὶ εὔφημος καὶ ἀληθὴς οὗτος     λόγος καὶ προσέτι καὶ τὴν
[7, 12]   τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν     λόγος. Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ
[7, 22]   θεός. Οὗτος μὲν οὖν     λόγος πρὸς ἐκεῖνον εἰρήσθω καλῶς,
[7, 11]   τὴν γῆν. Ἔτι πρὸς τούτοις     λόγος τὸν Ἁβραὰμ εἰσάγει τῷ
[7, 11]   πρό γε τοῦ Ἁβραὰμ εἰσάγεται     Μελχισεδὲκ ἱερεὺς τοῦ θεοῦ τοῦ
[7, 8]   γεγόνασι καὶ δίκαιοι πλείους· ὧν     μὲν ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα
[7, 22]   εἶναι λέγω, ἵνα τῶν κακῶν     μὲν θεὸς ἀναίτιος ᾖ, τούτων
[7, 19]   δι' ἥν, ἀμφοτέρων ὄντων ἀγενήτων,     μὲν θεὸς ἀπαθής, ἄτρεπτος, ἀκίνητος,
[7, 22]   τι πρὸς τοῦ θεοῦ. Ἀλλ'     μὲν περὶ τούτου λόγος ὧδε
[7, 12]   δευτέρου αἰτίου θεολογίας. Θαλῆς μὲν     Μιλήσιος ἀρχὴν τῶν ἁπάντων τὸ
[7, 15]   θεολογεῖν ἐδιδάχθη· ὅτι καὶ αὐτὸς     μονογενὴς τοῦ θεοῦ καὶ πρωτότοκος
[7, 12]   ἐντέλλεται. Διαρρήδην δ' αὖ πάλιν     Μωσῆς ἄμφω δυοῖν μνημονεύων κυρίων,
[7, 11]   ὑφ' οὗ θεοφορούμενος ὧδέ πως     Μωσῆς ἀπήρξατο τῆς θεολογίας· Ἐν
[7, 7]   ἐλθεῖν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζʹ Ὡς αὐτὸς     Μωσῆς Ἑβραίων τῶν πρὸ τῆς
[7, 10]   τριποθήτου στερηθῆναι ζωῆς. Ταῦτά τοι     Μωσῆς ἐν προοιμίοις τῶν ἱερῶν
[7, 8]   διαφθείρεσθαι μελλόντων, μόνος εἷς οὗτος     νῦν ἡμῖν δηλούμενος δίκαιος ἐν
[7, 8]   πάλιν ἄλλος ἄνθρωπος δίκαιος πεφηνὼς     Νῶε ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ
[7, 18]   θείαις καὶ ὁμοιώσει θεοῦ κοσμήσας     παμβασιλεὺς ἁρμόδιον οἷς ἐδωρήσατο τὴν
[7, 12]   τῷ αὐτῷ πνεύματι καὶ Μωσῆς     πάνσοφος, ἀρχόμενος τῆς κατ' αὐτὸν
[7, 8]   τρισμακάριον τέλος. Τοιόσδε μὲν οὖν     παρ' Ἑβραίοις εἰσῆκται πρῶτος καὶ
[7, 8]   ἄλλοθέν ποθεν ἀποδέχεσθαι· ὥσπερ οὖν     παρὰ τούτοις κατέχει λόγος, ἄνωθεν
[7, 21]   ἀνδρὶ καὶ λόγος οἰκεῖος συγγέγραπται     Περὶ τῆς ὕλης. Ἐξ οὗ
[7, 11]   καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ. Κύριος     ποιήσας τὴν γῆν ἐν τῇ
[7, 11]   καὶ ἑξῆς· Κύριος θεὸς     ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας
[7, 13]   τὸν τρόπον· Ταῦτα δὴ πάντα     ποιμὴν καὶ βασιλεὺς θεὸς ἄγει
[7, 15]   ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρριν·     ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα
[7, 13]   ὑπὸ θείου λόγου χαραχθῆναι, ἐπειδὴ     πρὸ τοῦ λόγου θεὸς κρείσσων
[7, 22]   τὴν ὕλην δείκνυται. Τοσαῦτα καὶ     προδηλωθεὶς συγγραφεύς. Αὐτάρκη δὲ περιγραφὴν
[7, 22]   τῶν λόγων. Οὐδὲ γὰρ εἰ     προσζητῶν παρὰ λόγον ὁρισάμενος ἀφορμὴν
[7, 17]   καὶ τῆς αὐτοῦ θειότητος ἀντιληπτικῶν     προσήκων ὕμνος ἀναπέμποιτο. Οὕτω δ'
[7, 10]   νόμοις ἱεροῖς διακυβερνᾶσθαι. Ἔνθεν ἀρξάμενος     προφήτης καὶ πρὸ τῆς ἀνθρώπων
[7, 16]   ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἑωσφόρος,     πρωῒ ἀνατέλλων; συνετρίβη ἐπὶ τὴν
[7, 18]   ἀπώλειαν, ἀλλ' ἐκεῖσε ὅθεν καὶ     πρῶτος ἀπέσφηλε. Διὸ χρῆναι τὸ
[7, 10]   ἱερῶν ἐκείνων ἐπιβαίνειν, ὧν καὶ     πρῶτος δι' ἀπροσεξίαν, θείας καταφρονήσας
[7, 22]   λέγεται καὶ ἀπὸ τῆς ῥητορικῆς     ῥήτωρ καὶ ἀπὸ τῆς ἰατρικῆς
[7, 11]   τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας αὐτόν,     στερεώσας τὴν γῆν καὶ τὰ
[7, 22]   δοκεῖς οὕτως τῷ λόγῳ, ὅτι     τεχνίτης ἐξ ἧς ἔχει τέχνης
[7, 8]   εἴη ἐν θεῷ τέλειος,     τῆς τῶν πολλῶν διατριβῆς μετατεθειμένος.
[7, 12]   τρόπον· οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ     τούτου παῖς Σολομῶν ὧδέ πη
[7, 2]   φαυλότητος νενικηκόσι. Τοιοῦτος μὲν οὖν     τρόπος τῶν παλαιῶν ἐθνῶν καὶ
[7, 8]   τοῖς ἀρετῆς βραβείοις ἀναστέψας αὐτὸν     τῶν ὅλων θεὸς τὴν κατὰ
[7, 3]   Εἰ δὴ οὖν συνῶπταί σοι     τῶν παλαιῶν βίος, ἄθρει δὴ
[7, 8]   Ἐνταῦθα δῆτα αὐτοῖς τοιοῖσδε ἀποτελεσθεῖσιν     τῶν προπατόρων θεὸς ἡγεμόνα καὶ
[7, 12]   μεμαθηκότα, εἰ δή σοι τοιοῦτος     Φίλων. Ἐπάκουσον οὖν καὶ τοῦδε,
[7, 13]   μεσιτεύοντός τε καὶ διαιτῶντος. Ταῦτα     Φίλων. Καὶ Ἀριστόβουλος δὲ ἄλλος
[7, 22]   θέλεις, σύμφημι κἀγώ. Οἷον ἄνθρωπος     φονεύς, καθ' ὃν μὲν λόγον
[7, 22]   δὲ φόνος, οὐσία ἔσται     φόνος· ἀλλὰ μὴν φόνος
[7, 22]   τινός, οὐκ ἔστιν ἄρα οὐσία     φόνος. Εἰ δὲ τὰ ἐνεργοῦντα
[7, 22]   ἔσται φόνος· ἀλλὰ μὴν     φόνος ἐνέργεια ὑπάρχει τινός, οὐκ
[7, 22]   οὐκ ἔστιν αὐτή· οὔτε γὰρ     φόνος ἐστὶν οὐσία οὔτ'
[7, 22]   οὐσίαι τὰ κακά, κακὸν δὲ     φόνος, οὐσία ἔσται φόνος·
[7, 18]   καὶ τυπωθὲν σφραγῖδι θεοῦ, ἧς     χαρακτήρ ἐστιν ἀΐδιος λόγος.
[7, 8]   τηνικαῦτα αὐτῷ καὶ τοὔνομα μεταβάλλει     χρηματίζων θεός, ὁμοῦ καὶ θεοπτίας
[7, 11]   χρὴ τὸν θεὸν ἡγεῖσθαι, φησὶν     χρησμός· Ἐγώ εἰμι ὤν·
[7, 8]   λέγει δ' οὖν πρὸς αὐτὸν     χρησμός· Οὐκέτι κληθήσεται τὸ ὄνομά
[7, 12]   καθ' ὁμοίωσιν. Τοῦτο δὲ καὶ     ψαλμῳδὸς ᾐνίττετο, ὁπηνίκα περὶ τοῦ
[7, 11]   φησὶν χρησμός· Ἐγώ εἰμι     ὤν· οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς
[7, 11]   οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ,     ὢν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 6/12/2007